به گزارش
صبح قزوین به نقل از روابط عمومی دادگستری کل استان قزوین، حجت الاسلام صادقی نیارکی در این بازدید که همراه جمعی از دست اندرکاران امر مبارزه با مواد مخدر صورت گرفت، گفت: یکی از وظایف دادستان از باب مدعی العموم بررسی وضعیت جامعه است، در این راستا و پیرو گزارشات واصله از سوی شهروندان مبنی بر حضور تعداد قابل توجهی از معتادین پر خطر در سطح شهر، از تعدادی ازاین مناطق بازدید بعمل آمد.
وی افزود: مطابق ماده 16 قانون اصلاحی قانون مبارزه بامواد مخدر، حاکمیت موظف است برای درمان اجباری معتادانی که داوطلبانه اقدام به ترک اعتیاد و نمی نمایند، مراکزی را ایجاد کند تا عملیات درمان انها در دوره های 3 الی 6 ماهه انجام شود.
صادقی تصریح نمود: متاسفانه به لحاظ عملکرد ضعیف دستگاههای مرتبط در اجرای ماده 16 تاکنون، مراکز ترک اعتیاد منظور نظر این ماده، در استان راه اندازی نشده است، که بخشی از این عملکرد ضعیف می تواند ناشی از این امر باشد که متولیان آن، در برآورد تعداد معتادان متجاهر و پرخطر دچار خطا شده و با محدود تلقی کردن این افراد ضرورتی برای هزینه کردن در این بخش احساس نمی کنند در حالی که این تصوراشتباه و غیرواقعی می باشد.
در ادامه این بازدید حجت الاسلام والمسلمین محسن کرمی معاون دادستان و دبیر کمیته حقوقی و قضایی مبارزه با مواد مخدر گفت: عمده معتادان کارتن خواب به بیماریهایی مهلک از جمله HIV و هپاتیت مبتلا بوده و دارای رفتارهای پرخطر می باشند که برای جامعه بسیار آسیب زا و به نوعی تهدید تلقی می گردند.
وی افزود: خوشبختانه در شورای تامین استان مصوب شد که سوله ای با فوریت جهت ایجاد مرکز اجباری ترک اعتیاد اختصاص یابد که می بایست نیروها و امکانات مورد نیاز این سوله مانند پزشک، مددکار و ... را سازمانهای مربوطه تامین نمایند. در واقع این دستگاهها باید بخش کوچکی از وظایف ذاتی خود را در این مراکز ارائه دهند تا شاهد کاهش امار معتادین بی خانمان و رفتارهای پرخطر و آسیب های ناشی از آن باشیم.
کرمی بیان داشت: از سوی دیگر بحث نوع دوستی و توجه به اینکه این افراد هم انسان بوده و حق حیات و زندگی دارند ایجاب می نماید تا برای درمان و بهبود وضعیت آنها اقدامات ویژه ای صورت گیرد که این امر حداقل با تدارک دیدن محل اسکان مناسب تحقق خواهد یافت.
معاون دادستان عمومی و انقلاب قزوین با اشاره به مشکلات مصرف کنندگان مواد مخدر گفت: این افراد بعد از درمان و ترک اعتیاد و خروج از مراکز درمان با دو مشکل مهم مواجه هستند که یکی نحوه رفتار و پذیرش خانواده و دیگری نحوه رفتار جامعه با آنهاست. که در خصوص خانواده می بایست با فرهنگ سازی و آموزش امکانی فراهم آورد که از طرد این اشخاص خودداری شود و شیوه صحیح رفتار با آنها که به نوعی ادامه درمان محسوب می شود در خانواده های آنها نهادینه شود و در خصوص رفتار جامعه که مهمترین آن اشتغال است نیز دستگاههای اجرایی مسئول می باشند.
انتهای پیام/
دیدگاه ها