پایگاه خبری صبح قزوین

آخرین اخبار استان قزوین

شوک کرونا روح دوباره‌ای بر معنویت و همدلی دمید
کد خبر: ۳۴۲۵۳۸ نویسنده: طاهره سادات موسوی تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۳/۸ ساعت: ۱۴:۴۸ ↗ لینک کوتاه

یادداشت روز؛

شوک کرونا روح دوباره‌ای بر معنویت و همدلی دمید

شیوع کرونا به جهان و انسانی که در روزمرگی غرق شده و معنایی برای زندگی نداشت نشان داد که در شرایط سخت، داشتن باورها و دیدگاه معنوی به طرز شگفت انگیزی ما را در رسیدن به معنایی جدید و مواجهه همدلانه و خلاقانه با مسائل یاری می‌کند.

صبح قزوین؛_______طاهره سادات موسوی.

شیوع کرونا جامعه جهانی را در نوعی شوک فرو برد، در طول تاریخ بیماری‌های همه‌گیر مختلفی به وقوع پیوسته اما کرونا در شرایط کنونی وضعیت متفاوتی را رقم زد، درست زمانی که انسان‌ها در روزمرگی خود غرق شده بودند مهمان ناخوانده‌ای در سطح جهانی همه امور عادی را مختل و تعطیل کرد.

به دنبال غرق شدن در روزمرگی و انسان محوری بسیاری از ما نسبت به معنای زندگی بی‌تفاوت شده و یا زندگی را خالی از معنا تلقی می‌کردیم؛ اما بروز این پدیده افراد را با مفهوم معنای زندگی درگیر کرده و شکل تازه‌ای به آن بخشید.

معنای زندگی مفهومی کلی است که بسیاری از ابعاد زندگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، نوع رفتار، باورها، عملکرد و تلاش‌های ما همگی به طور مستقیم با برداشت و نگاه ما نسبت به معنای زندگی، ارتباط دارد.

ما پیش از این به طور معمول هنگام قرار گرفتن در شرایط سخت و مواجهه با ناملایمات بدون بررسی علل رخدادها و توجه به سهم خود در بروز آن، جهان خارج از خود را عامل اصلی تحقق این وضعیت دانسته و از آن‌ها گله می‌کردیم.

می‌توان گفت در چنین شرایطی معنای زندگی ما با ابهام روبه‌رو شده و در مواردی صرفا در دنیای فیزیکی و ارتباطات مادی به دنبال آن بودیم، در مواردی نیز هرگونه معنای نهایی را انکار کرده و با نگرش تک بعدی توجهی به ابعاد مختلف زندگی نداشتیم.

ویروس کرونا در چنین شرایطی ظهور کرده و قدرت نمایی کرد، حال ما دیگر قادر به برقراری ارتباط به شکل گذشته نبوده و در محدوده کوچکی محصور شده‌ایم، حتی انجام مشاغل و فعالیت‌های صنعتی که یکی از عوامل برتر دانستن خود بود، نیز مختل شده است.

تلنگر کرونا به انسانی که خود را معیار همه چیز می‌دانست
در این وضعیت افراد و کشورهای مختلف متناسب با قوانین و باورهای گوناگون برخوردهایی کاملا متفاوت با موضوع داشتند، در برخی جوامع امیدی که پیش از این نیز ضعیف بود کمرنگ‌تر شده و قشرهای ضعیف و ناتوان از فرصت کمی برای داشتن زندگی عادی و بهتر برخوردار بودند.

همچنین مشکلات و برخوردهای خشونت آمیزی نیز در برخی از کشورها که در دید عموم مردم متمدن، جهان اولی و دارای امکانات مطلوب هستند بروز پیدا کرد.

در مقابل در کشور ما از همان ابتدا نگاهی متفاوت شکل گرفت و شاهد همدلی و همکاری تمام اقشار برای مهار کرونا بودیم.

اما معنا و مبانی معناداری در این برخوردهای متفاوت چه نقشی ایفا می‌کند، برای یافتن معنای زندگی، تصور ما از معنا داشتن دارای اهمیت است؛ اکنون پس از قرار گرفتن مقابل کرونا تصور و فرض ما از معناداری شکل و شیوه‌ی جدیدی به خود گرفته و تقویت ارتباطات مبتنی بر مهرورزی، دوستی، محبت و معنویت قوی‌تر شده است.

درواقع در پیش از کرونا معنای زندگی در میان افراد مختلف رنگ باخته بود اما در پی کرونا، روحی دوباره بر معناداری دمیده شد.

اکنون در خلال کرونا و پساکرونا می‌توان از همین چیزهای تکراری همیشه، بیداری و خواب، خوراک، خندیدن و گریستن، دوست داشتن و عشق ورزیدن و کنار هم بودن لذت برد و بار دیگر حضور خدا و معنویت را در زندگی حس کرد؛ زیرا کرونا به ما آموخت که تمام قدرت زندگی در دستان ما نیست و به ما انسان‌ها محدود نمی‌شود و می‌توان از خدا و معنویت به عنوان تکیه گاهی محکم که در سایه آموزه‌های آن انسانیت و همدلی رشد می‌کند بهره برد.

تجلی کمک مؤمنانه در سایه باور دینی
اکنون می‌دانیم که رنج‌های زندگی شاید زمینه‌ای برای رشد و تعمیق باورهایی معنوی ما فراهم کند، در این نوع نگاه جدید کمک به همنوعان و ازخودگذشتن و در نظر داشتن سایر افراد از اهمیت بالایی برخوردار است، این دیدگاه در جامعه ایرانی و با تکیه بر فرهنگ اسلامی ما در قالب کمک مؤمنانه و مواسات تجلی پیدا کرد.

کمک مؤمنانه به طرز شگفت انگیزی به جامعه جهانی نشان داد که داشتن باور دینی در شرایط سخت می‌تواند به داشتن امید و انجام اقدامات همدلانه کمک کند.

داشتن باور دینی و امید به آینده در کشور ما یکنواختیِ ایجاد شده در پی شیوع کرونا را به انجام اقدامات خلاقانه‌ای همچون تولید ماسک و گان توسط نیروهای مردمی، پویش‌هایی همچون کمک مؤمنانه، تغییر خطوط شرکت‌ها و واحدهای صنعتی، جشن‌ها و مراسمات مجازی و ایجاد نشاط اجتماعی علی‌رغم محدودیت‌های موجود سوق داد.

درواقع مسائلی که در بعضی کشورها به معادله‌ای چند مجهولی تبدیل شده بود در کشور ما با نگاه همدلانه و معناداریِ برآمده از اندیشه معنوی، دینی و جهادی به طرز خلاقانه‌ای با مشارکت عموم مردم حل شد و حتی خودشکوفایی را نیز به همراه داشت.

ما با خودشکوفایی و پرورش و بالفعل شدن توانایی‌هایمان می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تا زندگی بهتری داشته باشند و از رنج آن‌ها در زندگی بکاهیم و احساس مفید بودن و آرامش قلبی داشته باشیم.

خود این اقدامات نیز عاملی برای معناداری به شمار می‌آید، در این راستا وجود الگوهای مناسب و فداکاری برای یک آرمان و ازخودگذشتن دارای اهمیت است، به عبارت دیگر می‌توان گفت داشتن یک باور دینی و یا فراطبیعی به میزان بسیار زیادی می‌تواند ما را در رسیدن به معنا یاری نماید؛ چرا که در اکثر مواقع داشتن چنین باوری در مراحل اولیه‌ی خود نیز امید و اطمینان قلبی بوجود می‌آورد.

در پایان می‌توان گفت شوک کرونا بر معناداریِ برآمده از باورهای دینی و معنویت، روحی دوباره دمید و این مهمان ناخوانده برای انسانی که در روزمرگی فرو رفته بود به عنوان سوغاتی نوعی نشاط و انجام اقدامات خلاقانه را به ارمغان آورد و این موضوع تاثیر معیار معناداری در مواجهه با شرایط سختی همچون قرار گرفتن در معرض کرونا را نشان داد.

انتهای پیام/۶۰۰۶

دیدگاه ها