نجفی شهروندان تهرانی را از کدام لولو می ترساند؟
پنج شنبه 31 خرداد 1397

مظلوم نمایی شهردار تهران در عصر بی عملی

نجفی شهروندان تهرانی را از کدام لولو می ترساند؟

 نجفی شهروندان تهرانی را از کدام لولو می ترساند؟
کد خبر: 272037/ کدخبرنگار : 24/ تاریخ انتشار: 1396/12/03 ساعت: 11:11 AM


محمدعلی نجفی در حالی از عدم سیاسی کاری شهرداری دفاع می کند که بیشتر کسانی که از عملکرد وی انتقاد دارند خواهان ارائه گزارش کار وی در ماههای اخیر و در 100 روز نخست مدیریتش شده اند و نقدها جنبه تخصصی در حوزه مدیریت شهری داشته است. اما باید یادآور شد که دقیقا کسانی ساز ناسازگاری با شهرداری نجفی می زنند که در اردوگاه اصلاحات قرار دارند.



به گزارش سرویس سیاسی  صبح قزوین، درست زمانیکه شیب تند انتقادات نسبت به عملکرد محمدعلی نجفی تند شد، دستگاه پروپاگاندای حامی وی فعال شد تا وی را از وداع تلخ با بهشت نجات دهد، امری که به نظر نمی رسد برای آقای شهردار ارزان تمام شده باشد.

در روز نخستی که وارد صحن شورای شهر برای دفاع از خود جهت رسیدن به بهشت شد گفت ردای سیاست را از تن به در خواهد کرد:«بی‌تردید در صورت انتخاب بنده از همان روز اول جامه سیاسی از تن درمی‌آورم و جامه خدمت خواهم پوشید چراکه شهردار باید موضعی فراجناحی داشته باشد.» جملاتی که در مرداد ماه عنوان شد ولی هرگز رنگ واقعیت به خود نگرفت.

نجفی پس از افزایش انتقادات به عملکردش و نداشتن برنامه ای مدون و مشخص  برای اداره پایتخت 12 میلیون نفری، تمام روزنامه ها و نشریات سیاسی اصلاح طلب را به صف کرد تا از ضعف عملکردش دفاع کنند و خود نیز در مصاحبه ای بلند و بالا در ویژه نامه روزنامه شرق با تیتر« اما من ایستاده ام» از مقاومت ها و نیروهای غیبی گفت که مانع از کارش شده اند. ویژه نامه ای در 160 صفحه تحت عنوان "ویژه نامه شهر و شورا"ی روزنامه شرق که تقریبا چنین حرکتی از سوی شرق بی سابقه بوده است. استفاده ابزاری از پروپاگاندای اصلاحات توسط شهردار تهران دقیقا برخلاف آن چیزی بود که از وی انتظار می رفت. عدم تحمل نقدپذیری و قبول خطاهای مدیریتی و اصرار برطرح هایی که شکست آن قبل از شروع کاملا مشخص است.

پلیس و فرمانداری تهران با طرح جدید ترافیک شهرداری مخالفت کردند. دو ارگان تخصصی و فنی در امور شهری با وجود اصرارهای شهردار، طرح ترافیک نجفی را برخلاف عدالت و اجحاف در حق مردم ارزیابی کردند که منتج به آلودگی و ترافیک بیشتر نیز می شود.

شهردار تهران در اظهاراتی گفته است: «متاسفانه کارشکنی برخی نهادها که با شهردار شدن من مخالف بودند، ادامه دارد. » حال مشخص نیست کدام نهاد یا سازمان و حتی اشخاصی مخالف شهردار شدن نجفی هستند یا بودند که همچنان بر راهبرد خود اصرار می ورزند. وی در ادامه بازخاطر نشان کرده بود: «به اعتقاد من، شهرداری نهادی سیاسی نیست و باید تا جای ممکن از مسائل سیاسی به معنای روزمره و پیش‌پاافتاده دور و تبدیل به نهادی شود که مردم نسبت به آن احساس تعلق کنند.»

محمدعلی نجفی در حالی از عدم سیاسی کاری شهرداری دفاع می کند که بیشتر کسانی که از عملکرد وی انتقاد دارند خواهان ارائه گزارش کار وی در ماههای اخیر و در 100 روز نخست مدیریتش شده اند و نقدها جنبه تخصصی در حوزه مدیریت شهری داشته است. اما باید یادآور شد که دقیقا کسانی ساز ناسازگاری با شهرداری نجفی می زنند که در اردوگاه اصلاحات قرار دارند.

روزنامه سازندگی وابسته به حزب کارگزاران سازندگی از اختلافات مابین نجفی و کارگزاران پرده برداشت و عنوان کرد از روز نخست نیز زعمای این حزب و اعضای شورای شهر کارگزارانی موافق شهردار شدن نجفی نبودند و محسن هاشمی در درجه اول و حسین مرعشی در رتبه دوم گزینه های این حزب بودند.

ولی به خاطر اینکه مهدی چمران به شورا راه نیابد و یکدستی آن برهم نخورد، اجماع بر نجفی صورت می گیرد و مرعشی نیز از خیر شهردار شدن می گذرد. با وجود آنکه مرعشی در برخی از اظهارات اعلام کرده بود به اتاق فکر شهردار جدید تبدیل می شود و به وی کمک خواهد کرد، نجفی عنوان کرد نیاز به سخنگو نیست و مواضع عملی اش رو خودش اعلام می کند که تلویحا به تفسیر روزنامه سازندگی به معنی پشت کردن به خاستگاه خود بود.

هرچند در این گزاره روزنامه سازندگی باید با شک و تردید نگریست و در همین انتصابات نجفی برخی از اعضای حزب و حامیان آن  در کیک بزرگ شهرداری به پست و مقام رسیده اند، ولی نمی توان اختلافات درون حزبی را کتمان کرد. در همین زمینه عملکرد ضعیف  نجفی باعث شده تا جبهه مخالف وی در میان اصلاح طلبان با قدرت بیشتری دست به نقد وی بزنند و شورای عالی سیاست گذاری نیز به فکر جایگزینی برای نجفی افتاده است.

جایگزینی که بتواند از پایگاه اجتماعی که به لیست امید در انتخابات شورای شهر تهران به صورت کامل رای داد همچنان حفظ شود و مانع از ریزش آرای اصلاح طلبان در تهران در آستانه انتخابات مهم مجلس در سال 1398 گردد. اما هزینه حذف نجفی در این سناریو نباید بر دوش اصلاح طلبان بلکه بر دوش رقبای وی باید نوشته شود.

به نظر می رسد دیدار سیاسی مهرماه شهردار تهران و هیات رئیسه شورای عالی سیاستگذاری نیز تا حد زیادی اثرات خود را از دست داده است. نجفی در آن دیدار خواهان حمایت اصلاح طلبان از خود شده بود و به صورت تلویحی موفقیتش را موفقیت اصلاحات تفسیر کرده بود: «مصالح کشور و مصالح آینده اصلاحات در گرو کارآمدی مدیران اصلاح‌طلب است.

ما در موقعیتی هستیم که باید در موضع گیری‌های خود به دنبال تقویت گفتمان اصلاحات، حفظ سرمایه اجتماعی و ترجیح منافع عمومی بر منافع گروهی باشیم.» این دیدار سیاسی نیز برخلاف ادعای شهردار برای خارج کردن ردای سیاست از تنش بود. با این وجود در عملکرد ضعیف شهردار در برف بهمن ماه، شدیدترین انتقادات از سوی رئیس شورای عالی سیاست گذاری نثار نجفی شده بود: «تاسف میخورم از اقدامات شهرداری که برای بارش متوسط برف، شهر به این وضع درآمده است.»

این ابراز تاسف ها و ندامت اقدامات شهردار تهران در زمان مشکلات تنها مختص محمدرضا عارف نبود و بسیاری از فعالین اصلاح طلب نیز مدیریت وی را در زمان بحران مورد تردید قرار دادند. مطرح شدن سناریوهای عبور از نجفی و جایگزین کردن گزینه کارآمدتر دقیقا در این زمان رقم خورده است.

حال محمدعلی نجفی در شرایطی که توسط هم حزبی های خود مورد تردید قرار گرفته توپ را به زمین رقبای سیاسی خود انداخته و بار دیگر با متهم کردن نهادها و سازمان هایی که هیچ نامی از آنها نمی برد، به دنبال فرار رو به جلو و مظلوم نمایی است.

زیرسوال بردن عملکرد شهردار سابق و دستاوردهای وی نیز به ترجیع بند اظهارات و شاه بیت سخنان و نوشته های نجفی تبدیل شده و مشخص نیست چه زمانی واقعا قرار است ردای سیاست را از تن به در کند و به فکر خدمات رسانی برای تهران باشد. شهری که وی معتقد است باید به آن روح و جان دمید، حال آنکه نجفی برای این اقدام انتزاعی نیز برنامه مشخصی ندارد به غیر از شعار و وعده و پاس دادن توپ مشکلات به قبل!



انتهای پیام/1404
 

منبع خبر : جهان

با کانال صبح قزوین اخبار استان و کشور را دنبال کنید


linkedin

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.