حصر بدون محاکمه؛ در سیره امیرالمومنین علیه السلام
سه شبه 30 آبان 1396

بازخوانی حبس خانگی یزید بن حُجَیّة

حصر بدون محاکمه؛ در سیره امیرالمومنین علیه السلام

حصر بدون محاکمه؛ در سیره امیرالمومنین علیه السلام
کد خبر: 263160/ کدخبرنگار : 24/ تاریخ انتشار: 1396/05/29 ساعت: 11:37 AM


امیرمومنان علیه السلام، یزید بن حُجَیَّة را فرماندار دَشتَبی کردند. یزید بن حُجَیّة، با خوارج جنگید ولی غنائم را بین مسلمین تقسیم نکرد و همه را برای خود برداشت. علی علیه السلام دستور به حبس خانگی او دادند و «سعد» غلام یزید بن حجیّة را مامور به نگهبانی از او کردند.



به گزارش سرویس سیاسی  صبح قزوین، امیرمومنان علیه السلام، یزید بن حُجَیَّة را فرماندار دَشتَبی کردند. شهر دَشتَبی (که به آن دَستبا ، دستبنا و دشتابی هم گفته می شد) منطقه ای آباد و پرآب در غرب ری بود که شهر «بوئین زهرا»ی امروزی را در بر می گرفت.

یزید بن حُجَیّة، با خوارج جنگید ولی غنائم را بین مسلمین تقسیم نکرد و همه را برای خود برداشت.علی علیه السلام دستور به حبس خانگی او دادند و «سعد» غلام یزید بن حجیّة را مامور به نگهبانی از او کردند.

ولی عاقبت، شبی هنگام خواب «سعد» ، «یزید بن حُجَیّة» به اسبش نزدیک شد و به سوی معاویه گریخت. او بعد آن فرار ، این ابیات را درباره فرار خود سرود:

« و خادعت سعدا و ارتمت بی رکائبی
الی الشام و اخترت الذی هو افضل
و غادرت سعدا نائما فی غیابة
و سعد غلام مستهل مضلل»

«سعد را گول زدم و با اسبم، راندم به سوى‏
شام و آن را كه بهترين است، برگزيدم.
بر سعد، نيرنگ زدم، در حالى كه وى در زير عبايى خوابيده بود
سعد، جوانى خام و فریب خور است.»

«زیاد بن خصفة تیمی» از امیرالمومنین علیه السلام درخواست ماموریت کرد تا به دنبال یزید بن حجَیّة رود و او را بازگرداند.

یزید بن حجیة نامه ای به مردم عراق (مرکز حکومت علی ع) نوشت و در آن، در قالب شعر به امیرالمومنین علیه السلام اهانت کرد.

امیرالمومنین علیه السلام ، پس از نماز به اصحابش فرمود همگی دست به دعا بردارید. من یزید بن حجیَة را نفرین می کنم و شما آمین بگویید. سپس حضرت اینگونه دعا کردند: «خدایا! یزید بن حجیّة با مال مسلمین گریخت و به قوم فاسقین ملحق شد! تو ما را از مکر و کید او در امان دار! و مجازات او را مجازات ظالمین قرار ده!»

منابع: 
1️ الغارات(طبع جدید) ، ج‏2، ص 525 - 532
2️ بحارالأنوار (ط - بيروت)، ج‏34، ص: 290 - 291
3️ شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏4، ص: 83 - 87
4️ قاموس الرجال، ج‏11، ص: 97
5️ دانش نامه امير المومنين  ـ عليه السلام ـ  بر پايه قرآن، حديث و تاريخ، ج‏12، ص 446

*نکات:

یک: در هیچ یک از منابعی که ماجرای یزید بن حجیه را نقل کرده اند اسمی از محاکمه و دادگاه نیامده است و این نشان می دهد امیرالمومنین علیه السلام ، بدون برگزاری دادگاه ، از شان قضاوت خود بهره گرفته اند و مبتنی بر «علم قاضی» حکم صادر فرموده اند.

دو: تمام منابع ، این عبارت را به کار گرفته اند: «فَحَبَسَهُ عَلِيٌّ وَ جَعَلَ مَعَهُ مَوْلًى لَهُ يُقَالُ لَهُ سَعْد» که نشان می دهد اولا او به زندان شهر برده نشد بلکه در خانه حبس شد ؛ ثانیا نگهبانی بر او گماشته شد که او را در منزل تحت کنترل داشته باشد که آن نگهبان ، «سعد» غلام او بود. ثالثا نحوه فرار او که با فریب سعد موفق به فرار شد مجددا دلالت بر حصر خانگی و نگهبانی سعد بر او در منزل خودش دارد.

سه: امیرالمومنین علیه السلام  در نفرین خود با ضرس قاطع از یزید بن حجیة با عنوان «مختلس» و «ربایشگر مال» نام می برند؛ حال آنکه شاید او در دادگاه می توانست بی گناهی خود را اثبات کند!

چهار: حکم علی علیه السلام برای حصر یزید بن حجیة ، حکم داوودی نبود و اینگونه نبود که از علم غیب حضرت نشات گرفته باشد ؛ چرا که در این صورت ، حضرت واقف بودند که این حکم ، با فرار یزید به سوی معاویه ، بی اثر و لغو خواهد بود!



انتهای پیام/1404


منبع خبر : پایگاه598

با کانال صبح قزوین اخبار استان و کشور را دنبال کنید


linkedin

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.