جامعه معلولان در سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۵ فراموش شد
دو شنبه 8 خرداد 1396

لزوم توجه بیشتر مسئولین به افراد دارای معلولیت؛

جامعه معلولان در سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۵ فراموش شد

 جامعه معلولان در سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۵ فراموش شد
کد خبر: 225184/ کدخبرنگار : 23/ تاریخ انتشار: 1395/10/23 ساعت: 8:19 AM


با وجود اینکه تمام کارشناسان حوزه معلولان گره ناگشودنی مشکلات این قشر را ریشه در عدم آگاهی از اندازه‌ جمعیت آن‌ها می‌دانند اما همچنان به کور بودن این گره دامن زده می‌شود.



به گزارش سرویس اجتماعی صبح قزوین، سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ یکی از مهم‌ترین فعالیت‌هایی بود که در ۲۲ ماه گذشته توان اجرایی دولت یازدهم را به خود مشغول کرد و البته ضرورت دسترسی به آمارهای دقیق و دستیابی به تصویری واقع‌گرایانه از وضعیت کشور و برنامه ریزی بر اساس واقعیت‌ها بر کسی پوشیده نیست.

دسترسی به آمار و اطلاعات، پیش ‌نیاز هر اقدامی برای توسعه‌ کشور است و آمار غیرواقعی و مخدوش یعنی عدم شناخت دقیق معضلات که باید تخصیص نادرست اعتبارات، توزیع ناعادلانه‌ امکانات و در نتیجه زیر سوال رفتن عدالت عمومی و عدم گشایش گره‌های اصلی اجتماعی را نیز به آن اضافه کرد و حالا به نظر می‌رسد یکی از شاخه‌های آماری تهیه شده در کشور که به سرشماری برمی‌گردد، به بررسی بیشتری نیاز دارد.

سرشماری عمومی نفوس و مسکن چندی پیش با سروصدا و هیاهوی زیاد اجرا شد و در حالی‌ که تقریبا تمام مجراهای تبلیغاتی سراسر کشور را در اختیار داشت به کار خود پایان داد.

هیچگونه آمار دقیق و قابل اعتنایی از جامعه معلولان ایران در دست نیست تا شناسایی بی‌طرفانه‌ای از مشکلات این گروه از جامعه صورت بگیرد و این سوال مطرح می‌شود که «چرا هنوز آماری متقن از جمعیت معلولان کشور به دست نیامده است؟»

با وجود اینکه تمام کارشناسان حوزه معلولان گره ناگشودنی مشکلات این قشر را ریشه در عدم آگاهی از اندازه‌ جمعیت آن‌ها می‌دانند اما همچنان به کور بودن این گره دامن زده می‌شود.

چالش‌های معلولان ریشه در نبود آمار دقیق اعضای جامعه معلولان کشور دارد
هومن زرین کفشیان جامعه‌شناس و نویسنده کتاب توان‌بخشی معلولان با بیان اینکه چالش‌های معلولان ریشه در نبود اطلاعات و آمار دقیق اعضای جامعه معلولان کشور دارد، اظهار کرد: چرا مرکز آمار در زمانی که بیشترین هزینه را صرف به دست آوردن آمار شهروندان جامعه کرده اما شمارش شهروندان دارای معلولیت را نادیده گرفته است؟.

وی که خود دارای محدودیت جسمی است، افزود: وقتی در سراسر جهان تمام فاکتورهای علمی و عملی آمار و اطلاعات صحیح را مبنای اصلی کوچکترین برنامه‌ریزی‌ها قرار می‌دهند، چرا کشور ما در این زمینه همچنان دچار نقص است؟

زرین کفشیان عنوان کرد: در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ جمع‌آوری اطلاعات معلولان مد نظر قرار نگرفت و کسی هم خواهان جمع‌آوری این اطلاعات نشد.

نویسنده کتاب توان‌بخشی معلولان بیان کرد: در میان اطلاعات لازم برای شرکت در سرشماری، سؤالی برای تعداد اعضای معلول خانواده‌ها اختصاص داده نشد و رقم واقعی این گروه تا سرشماری بعدی همچنان پشت پرده‌ ابهام باقی خواهد ماند.

وی اذعان داشت: وقتی در طرح سرشماری نفوس و مسکن که یکی از جامع‌ترین و البته پرهزینه‌ترین طرح‌های شمارش افراد جامعه است؛ کوچکترین گزینه‌ای برای ارزیابی اینکه چه تعداد از افراد دارای محدودیت (جسمی، حرکتی، حسی و ذهنی) هستند لحاظ نمی‌شود عملاً به معنای آن است که جمعیت معلول حائز اهمیت نبوده و تمایلی به دانستن تعدادشان نداریم.

آمار مربوط به جمعیت معلولان در ایران با واقعیت ناسازگار است

سهیل معینی مدیرعامل انجمن باور و فعال حوزه معلولان با تاکید بر اینکه آمار مربوط به جمعیت معلولان در ایران با واقعیت ناسازگار است، گفت: ارگان‌های مسوول هم نتوانسته‌اند در دستیابی به تصویری جامع و شفاف از جمعیت معلولان کشور کاری از پیش ببرند.

وی خاطرنشان کرد: می‌توان گفت این موضوع که افراد دارای معلولیت در بیشتر تصمیم‌گیری‌های جامع کشور جا می‌مانند و مورد توجه واقع نمی‌شوند ریشه در عدم وجود آگاهی از جمعیت این جامعه دارد.

مرتضی رویتوند کارشناس ارشد ادبیات و از دیگر فعال حوزه معلولان کشور است، اظهار کرد: امروز پس از سال‌ها تلاش به منظور فرهنگ سازی و توجه جامعه به معلولان، وقتی هنوز هم این گروه در اقدامات زیرساختی و زیربنایی کشور نادیده گرفته می‌شوند حتماً یک جای کار می‌لنگد.

وی تصریح کرد: شاید بتوان ریشه‌ این لنگیدن را در آنجایی پیدا کرد که متأسفانه برخی از مسوولان مربوطه از دانش کافی بی‌بهره‌اند و نگاهی جامع و کامل به این موضوع ندارند و هنوز این کشور باید بابت عدم وجود مدیران متخصص و صاحب تفکر قربانی بدهد.

آیا برای دستیابی به آمار معلولان باید سرشماری دیگری راه انداخت؟
رویتوند ادامه داد: آیا برای دستیابی به آمار معلولان باید سرشماری دیگری راه انداخت؟ آیا تشکل‌های مردم نهاد معلولان باید خودشان راه بیفتند و خانه به خانه بپرسند شما چند عضو معلول در خانوادهایتان دارید؟ آیا باید از سازمان بهزیستی بخواهیم که اگر جمعیت جامعه‌ هدفش را می‌خواهد مانند سازمان آمار دست به شمارش افراد بزند؟ و آیا این امر هدر دادن سرمایه‌های مالی، انسانی و زمانی این کشور نیست؟

وی تشریح کرد: در حال حاضر از یک سو با عدم اتخاذ برنامه های پیشگیرانه به تعداد معلولان می‌افزاییم و از سوی دیگر با عدم شناخت این جمعیت و تعدادشان به بی‌برنامگی خود و عدم رسیدگی به وضعیت آن‌ها دامن می‌زنیم.

کارشناس ارشد ادبیات ابراز کرد: کاش می‌دانستیم ترسیدن از بیان آمار واقعی این گروه و عدم برنامه‌ریزی برای آن‌ها هرگز مسئولیت‌ و وظایف ما را از دوش برنمی‌دارد و تأثیری در کاهش آمار آن‌ها نخواهد داشت.

این فعال حقوق معلولان در پایان بیان کرد: دانستن تعداد اعضای افراد معلول هر خانواده می‌تواند به اندازه‌ درآمد و دارایی آن‌ها اهمیت داشته باشد و دولت باید بپذیرد که این افراد در این جامعه زندگی می‌کنند و حق دارند به شمارش درآیند و در برنامه‌ریزی‌های مدون دولت قرار گیرند.

فهیمه طیبا که خود تندرست و از حامیان افراد دارای معلولیت است، با بیان این سوال که علت پرسیده نشدن تعداد افراد دارای معلولیت در سرشماری ۹۵ چیست؟ افزود: چرا تدبیری برای این موضوع اندیشیده نشد؟ چند سال دیگر باید به پرسش سؤالات تکراری چندین ساله خود ادامه دهیم و فرم‎های ارزیابی دست نخورده باقی بمانند؟

وی با بیان اینکه بر پایه اقدامات انجام گرفته قبل که دچار فرسایش شده‌اند نمی‌توان پیش رفت، عنوان کرد: چرا نمی‌پذیریم که امروز؛ معلولان واقعیت بزرگی در جوامع هستند و نه تنها در طرح سرشماری که در تمام اقدامات جامعه باید مورد توجه قرار گیرند.

آمار دقیق افراد دارای معلولیت، دغدغه هیچ نهادی نیست

طیبا با اشاره به اینکه افراد معلول همواره مورد غفلت قرار می‌گیرند، اضافه کرد: در واقع شاید بتوان گفت به دست آوردن آمار دقیق افراد دارای معلولیت دغدغه هیچ نهادی نیست و گویا کسی نمی‌خواهد بداند تعداد واقعی این افراد در جامعه چقدر است.

حامی افراد معلول در پایان با طرح این پرسش که مگر سازمان بهزیستی سالهاست به دنبال راهی برای استخراج آمار دقیق معلولان نمی‌گردد؟، گفت: آیا مسوولان سازمان بهزیستی که سال‌هاست علت تمام اهمال‌ها و بی‌برنامگی‌های این حوزه را بر گردن نداشتن آمار واقعی معلولان کشور می‌اندازند نسبت به این بی‌برنامگی مرکز آمار اعتراضی ندارند؟

کلام پایانی؛
شاید بتوان گفت؛ متاسفانه نادیده انگاشتن معلولان دیگر امری عادی شده است. آنقدر عادی که در طرحی جامع و به گستردگی سرشماری نفوس و مسکن جای خالی معلولان به چشم هیچ نهادی حتی سازمان متولی‌ این حوزه یعنی بهزیستی نمی‌آید.

اما آیا این عادی شدن عادی است و ارتباطی با غفلت، ندانستن، یا عدم انطباق مسئولیت با تخصص و سواد لازم ندارد؟

اگر بنی آدم اعضای یکدیگرند پس چرا نادیده گرفتن معلولان و کوتاه ماندن دست‌هایشان در تعاملات اجتماعی هیچ جای این پیکره اجتماعی را به درد نمی‌آورد؟

آیا روبروشدن با واقعیت برایمان سخت است؟ آیا از دانستن تعداد واقعی معلولان کشور که در سال‌های اخیر و در اثر سوانح جاده‎ای رو به رشد بوده آزرده خاطر می‌شویم؟

امیدواریم مسوولان مربوطه واقع بینانه و با رویکردی اندیشمندانه اقداماتی موثر در حوزه معلولان انجام دهند تا این قشر حساس جامعه کمتر متحمل فشارهای ناشی از بیماری، اقتصادی و اجتماعی شوند و روزی برسید که در هوایی تازه و بدون دغدغه آینده بتوانند نفس بکشند.
انتهای پیام/2002
منبع:شاخص نیوز


با کانال صبح قزوین اخبار استان و کشور را دنبال کنید


linkedin

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.